فراري ها!!

عمربن خطاب مي گويد:

دراحد با پيامبرصلي الله عليه واله بيعت کرده بوديم بر اين که کسي فرار نکندوهر کس از ما که فرار کند ضال وگمراه است وهر کس از ما کشته شود

شهيد است.(3)

  احمد بن حنبل مي گويد:

ابوبکر وعمر در اين چنگ فرار کردند.هنگامي که اميرالمؤمنين عليه السلام در تعقيب فراري ها بود، عمر در حالي که اشک چشمانش را پاک مي کرد برگشت وبه اميرالمؤمنين عرض کرد:مرا ببخشيد!!اميرالمؤمنين فرمود:«آيا تو نبودي که صدا زدي:محمد کشته شده است،به دين قبلي خود برگرديد»؟!! عمر گفت: اين کلام را ابوبکر گفته است!!در اين جا بود که اين آيه نازل شد:«انّ الذين تولّوا منکم يوم التقي الجمعان انّما استزلّهم الشيطان»(4)

اي جماعت!بيعت شکستيد وپيامبرصلي الله عليه واله را تنها گذاشتيد وبه سوي جهنم مي گريزيد؟

عمر بن خطاب مي گويدعلي را ديدم با شمشير پهني که مرگ از آن مي چکيد چشم هايش از خشم مانند دو قدح خون بود ،یا مانند دو کاسه روغنی که

 آتش دراوافرخته باشند می درخشید، وفهمیدم که اگر به ما برسد به یک حمله ما را خواهد کشت.این بود که جلو رفتم وعرض کردم:

«یا ابالحسن تو رابه خدا سوگند می دهم که دست از ما برداری ،که عرب را عادت است که گاهی می گریزد و گاهی حمله می کند.زمانی که حمله می کند تلافی گریختن را می نماید.»!

پس علی علیه السلام ما را رها کرد. وبه خدا قسم چنان ترسی از ایشان در دل من افتاد  که تا کنون از دلم خارج نشده است.(5)

در همین چنگ بود که پیامبر صلی الله علیه واله فرمود:یا علی می شنوی که از آسمان تو را مدح می کنن.یکی از ملائکه به نام رضوان می گوید: